خبر ناگهانی بود! پدر رفت! گرچه از شش ماه پیش حال استاد رو به وخامت گذاشت اما وجودش مایه دلگرمی و امید بود. استاد همیشه نستوه رفت با خیل عظیم آثار و كتاب ها و مقالات و منابع و تالیف های انتشار یافته و  در دست انتشار.

امروز ۱۶ آذر ۱۳۹۲ خیلی ها  آمده بودند از استادان و  پژوهشگران دانشگاه و مجامع علمی تا  اهل سیاست و فرهنگ از دانشجویان جدیدی كه شاید هرگز با او كلاسی نداشتند تا شاگردان  قدیمی  ایشان و دانشجویان  و همكلاسی های سال های دور دانشكده.چه  اندوهناك بود، جمعمان جمع بود اما پدر نبود، پدر در جمع نبود. لبخند های همیشگی اش، متنانت و وقار و تواضع اش را مرور می كردیم و گریستیم از دل. 

همیشه استاد، درختی استوار بود كه نسل من در سایه اش استقامت، صبوری و امید  را تجربه كردیم. دانش، متانت و وقار و تواضع را آموختیم. نسل من خیلی چیزها از او آموخت.

نسلی كه وقتی سركلاس هایش در دوره كارشناسی ارشد و دكتری ناامید بودیم و  و از اوضاع و احوال رسانه ها در كشور گله وشكایت می كردیم. مدام ما را به صبوری و امید به فردای روشن فرامی خواند. استاد زمستان های سردی را از سر گذرانده بود و به بهار رسانه امیدوار بود.

فروتنی استاد شگفت آور بود. با تمام دانش و تجربه اش( استاد تمام رشته علوم ارتباطات، علوم سیاسی و حقوق) ما را هم شاگردی خطاب می كرد هرگز خود را معلم و استاد ندانست و مدام می گفت ما با هم شاگردی و همكلاسی هستیم.

آخرین بار همیشه استاد را سال گذشته در مراسم  بزرگداشت روز جهانی ارتباطات دیدم. فرمود:«ساعی وبلاگت را می خونم، بیشتر بنویس». وقتی این را گفت، اشك شوق و خوشحالی از چشمانم جاری شد.استاد برای نسل من احترام قائل بود. نسل من را دنبال می كرد. به نسل من امیدوار بود. به شاگردان كوچكش، به من امیدوار بود.

استاد در اواخر عمرش، دورۀ ریاست حجت الاسلام شریعتی بر دانشگاه علامه طباطبایی بازنشسته شد.اما استاد از تلاش و كنكاش و پژوهش و تولید بازنشسته نشد. عده ای می خواستند كه فكر و قلم استاد را بازنسشته كننداما غافل از آنكه استاد  رشته و دانشكده ای را تاسیس كرد كه از هر آجرش هزاران معمتدنژاد بیرون خواهد آمد.

امروز آن عده  كه پس از بازنشستگی استاد، به اتاق خالی اش در دانشكده  هم رحم نكردند و تمام كتاب ها و پژوهش ها و دست نوشته های استاد را داخل یك كیسه(بخوانید گونی) گذاشتند و برای منزلش فرستادند، شرمنده شدند. آنها می ترسیدند از قلم و فكر استاد. از كتاب ها و پژوهش های استاد. آنها چون بی سواد بودند از اتاق خالی استاد هم واهمه داشتند، چون چیزی نداشتند.

امروز پدر تشییع شد، پدر باشكوه بدرقه شد، امروز خیلی ها به حال پدر غبطه خوردند. امروز خیلی ها به خود بالیدند كه دانشجوی ایشان بودند و هستند.

امروز پدر رفت. اما آنچه در توان داشت انجام داد استاد.وجدان استاد آرام است امروز. همین بس كه امروز همه آمده بودند برای وداع با كسی كه درحق علم ارتباطات و روزنامه نگاری و روزنامه نگاران پدری كرد .

همه آمده بودند با استادی وداع كنند كه دنبال هیاهو و تبلیغات و اسم و رسم و مقام و شهرت نبود.

امروز روز شگفتی ها هم بود. همزمان بود با روز ۱۶ آذر روز دانشجو، اخلاق و فروتنی، علم و معرفت و استاد و دانشجو تكریم شدند.

در صدمین روز فعالیت دولت یازدهم ویژه نامه ای تحت عنوان «نهال ۱۰۰ روزه اعتدال» در روزنامه ایران منتشر شد. من در این ویژه نامه یادداشتی تحت عنوان«زبان تعامل با نسل جدید» نوشتم كه متن آن در ذیل از نظر شما می گذرد:

«صدروز اول» مقوله ای است كه در برخی از كشورها برای سنجش میزان موفقیت و تاثیرگذاری یك دولت در صدروز اول به دست گرفتن قدرت مطرح می كنند. در 100 روز گذشته دولت تدبیر و امید دیپلماسی فعالی را در عرصه سیاست داخلی و خارجی دنبال كرد. در این میان دیپلماسی رسانه ای دولت ازهمه نمایان تر بود.

دیپلماسی رسانه ای مفهومی است كه در دهه های اخیر تحت تاثیر توسعه فناوری های نوین ارتباطات و اطلاعات و رسانه ها و نقش انها در گسترش روابط ملت ها و دولت ها ظهور یافته است. اكنون رسانه ها به عنوان مهمترین منابع بازنمایی افكار و عقاید و ارزش ها و هویت ملت ها تبدیل شده اند. در واقع امروزه بیشتر كشورها سعي مي‌كنند از رسانه‌ها براي پيشبرد اهداف سياسي‌شان در وراي مرزهاي خود استفاده و سعي كنند افكار عمومي جهانيان را ترغيب كنند تا سياست‌ها، اهداف و برنامه‌هايشان مورد پذيرش آنان قرار گيرد. شايد بتوان گفت كه امروزه پركاربردترين زمان براي رسانه‌ها در عرصه ديپلماسي است زيرا فناوري‌هاي نوين زمينه بسيار مناسبي را براي اين ديپلماسي ايجاد كرده است.